Kilka słów o amarantusie

Amarantus, nazywany także złotem inków lub zbożem XXI wieku to jedna z najstarszych roślin uprawnych, która swoje korzenie ma na kontynencie południowo- amerykańskim, stanowiąc podstawę pożywienia dla cywilizacji Azteków, Inków i Majów.

Dziś amarantus to także jeden z podstawowych składników zdrowej diety, szczególnie ceniony przez osoby nietolerujące glutenu. Wysoka wartość odżywcza i zdrowotna zboża amarantusa dostarcza organizmowi wielu niezbędnych składników, których na próżno szukać w innych składnikach pokarmowych. Amarantus dostarcza do organizmu więcej żelaza niż szpinak, jest źródłem zdrowego i łatwo przyswajalnego białka, jest naturalnie bezglutenowy, zawiera skrobię ziemniaczaną i wiele innych składników wpływających zarówno na nasze samopoczucie, jak i pracę narządów trawiennych, a nawet skórę.

Zanim amarantus stał się popularnym i docenianym zbożem w Europie, jego burzliwa historia o mało nie doprowadziła do całkowitego zniszczenia rośliny przez hiszpańskich kolonizatorów, którzy uznali ją za diabelskie ziele. Indiańskie plemiona w czasie wojny mieszały bowiem amarantus z krwią swoich przeciwników, wierząc, że doda im ona siły i odwagi do kolejnych walk. Na obszarach zajętych przez Europejczyków, gdzie wprowadzona została religia chrześcijańska zakazano upraw amarantusa, a jego plony palono na stosach wraz z ofiarami hiszpańskiej inkwizycji.

Ciekawym jest także fakt, że po latach, to właśnie zakonnik chrześcijański sprowadził amarantus na kontynent europejski.

W obecnych czasach, amarantus uprawiany jest niemal na całym świecie z największymi uprawami w Ameryce Południowej i Północnej, w Afryce i Azji Południowo-Wschodniej. Zboże amarantusa uprawiane jest również w Polsce, na Lubelszczyźnie.

Uprawiając amarantus trzeba mieć na uwadze, że tylko niewielka część rośliny nadaje się do wykorzystania, a większość z ponad 60-ciu jego gatunków stanowią niejadalne chwasty. Najczęściej wykorzystuje się tylko jasnobrązowe nasiona, które sprzedaje się w paczkach do ugotowania, jako dodatek do musli czy zmielone na mąkę.

Kolejną zaletą zboża jest to, że pochłania ono dwukrotnie więcej dwutlenku węgla niż inne rośliny, a jego uprawy przyczyniają się do walki ze szkodliwym efektem cieplarnianym na ziemi.

W kuchni jak i medycynie amarantus doceniany jest ze względu na swoje właściwości lecznicze. Jako składnik bezglutenowy, doskonale sprawdza się w diecie osób z nietolerancją glutenu jak i chorych na celiakię. Jest on także wykorzystywany jako składnik pokarmów dla osób z anemią czy skarżących się na choroby układu kostnego czy cukrzycę. Amarantus doskonale wpływa na układ odpornościowy, węzły chłonne oraz nadnercza usprawniając procesy trawienne, leczenie stanów zapalnych oraz alergii.

Dodatkowo amarantus wpływa na ludzką skórę, hamując procesu starzenia i chroniąc ją przed promieniami UV czy wysuwając z organizmu szkodliwe ksenobiotyki.

Amarantus to niewątpliwie roślina, która jest przyjazna zarówno człowiekowi jak i środowisku naturalnemu, dlatego jej coraz powszechniejsze wykorzystywanie w daniach gotowych, wypiekach czy jako dodatku do potraw z pewnością przyczynia się do rosnącego zainteresowania zbożem XXI wieku.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s